Maand: april 2019

Op een regenachtige dinsdagmiddag ontmoetten we kameraad Johan Van Biesen. Naast medekandidaat voor komende verkiezingen ook een zeer geëngageerd man want voorzitter van vzw Schulden op school. Je kan helaas de krant niet openslaan of je botst op een artikel over een stijgend aantal ouders die hun schoolfacturen niet betaald krijgen. En daar wil de vzw iets aan doen.

“Onze vzw zag twintig jaar geleden het levenslicht. Het toenmalig Aalsterse stadsbestuur zag een groeiend aantal onbetaalde schoolfacturen en trok aan de alarmbel. Zo ontstond vzw Schulden op school. We kregen subsidies en ons project werd uitgerold over heel Vlaanderen. We ontvangen tot vandaag jaarlijks 67.000 euro aan werkingsmiddelen, maar we geven zo een 200.000 euro uit. We rekenen dus op veel giften van bijvoorbeeld Music for Life. “

Onze medewerkers reizen letterlijk heel Vlaanderen rond om scholen te helpen in hun strijd tegen kinderarmoede.

“Met onze middelen zetten we twee fulltime mensen aan het werk en twee freelancers. Zij reizen heel Vlaanderen rond, op bezoek bij scholen met vragen over onbetaalde schoolfacturen. Soms zijn het korte samenwerkingsverbanden: een halve dag vorming over een specifiek thema, bijvoorbeeld. Maar met sommige scholen werken we veel intensiever samen. Zo loopt er nu over een periode van 2 jaar een project in alle scholen van Geraardsbergen.  Een zeer intensieve begeleiding die inspeelt op alle specifieke vragen van elke school.”

“In de twintig jaar dat we nu bezig zijn met ons project valt op dat scholen nood hebben aan kennis over de diensten en vrijwilligersorganisaties in hun buurt. Brugfiguren bieden daar al zeer veel hulp, maar het kan nog beter. Het is echt belangrijk dat scholen begrijpen dat een onbetaalde schoolfactuur een signaal is van onderliggende problemen. Je moet weten dat ouders de facturen van hun kinderen meestal als eerste betalen. Het moment dat zij dit niet meer doen, is de situatie dus meestal zeer ernstig.”

Om de kinderarmoede echt de wereld uit te helpen hebben we moedige politici nodig .

“Naast bewustmaking willen we de scholen ook instrumenten aanreiken om om  te gaan met armoede op school. We wisselen ook good-practices uit. Dingen die ze in andere scholen hebben uitgeprobeerd en goed werkten. Bijvoorbeeld: in vele lagere scholen organiseert men jaarlijks een verkeersveilige week en moeten leerlingen hun fiets meebrengen naar school. Die week zijn er vaak opvallend veel kinderen ‘ziek’. Het zijn kinderen die thuis geen fiets hebben. De school zou tweedehandsfietsen ter beschikking kunnen stellen voor de leerlingen die moeilijk zelf per fiets naar school kunnen komen. Dat is niet stigmatiserend, en geeft elk kind de kans om mee te doen.”

• 

“We maken ons geen illusies. Onze vzw doet belangrijk werk, maar wij zorgen niet dat armoede verdwijnt. Om ervoor te zorgen dat effectief veel minder kinderen in de armoede moeten opgroeien, zijn echt beleidskeuzes nodig. Vanuit onze vzw adviseren wij dan ook twee erg belangrijke keuzes:

• Een maximumfactuur in het middelbaar onderwijs. We zien nu dat sommige studierichtingen veel meer kosten dan anderen. Omdat je bijvoorbeeld materiaal nodig hebt dat je bij een andere richting niet moet aankopen. Het zijn vooral richtingen in het technisch en beroepsonderwijs die hiermee te kampen hebben. En dat zijn vaak ook de richtingen waar kinderen uit armere gezinnen terecht komen.
• Stop de schuldindustrie in het onderwijs. Het is waar: facturen moeten betaald worden. Maar wie wordt er beter van incassobureaus die dik verdienen op de kap van mensen die het moeilijk hebben? Niemand, en al zeker de kinderen niet. Daarom vinden we met vzw Schulden op school dat geschillen moeten opgelost worden door de vrederechter.

Met onze expertise hopen we dat de politiek echt naar ons luistert. Dat is meteen ook de reden waarom ik me tevens kandidaat heb gesteld voor de volgende verkiezingen. Want elk kind heeft recht op een onbezorgd leven. “

Kim Alloo bruist van levenslust en enthousiasme. Van op de Oost-Vlaamse lijst voor het Vlaams Parlement van sp.a (8ste opvolger) spaart ze kosten noch moeite om op te komen voor vrouwenrechten en zorgzekerheid. En ze spreekt uit ervaring.

“In mijn pubertijd had ik veel pijnklachten, maar dat werd altijd aan banale dingen toegeschreven. Tijdens een reis naar Cuba op mijn 15de werden de problemen ernstiger, en bleek het om sarcoïdose (een soort van chronische longontsteking) te gaan. Mijn darmproblemen werden toen nog niet door opgemerkt door de hoge dosissen cortisone. Nog eens 15 jaar later werd de ziekte van Crohn vastgesteld. Was dit vroeger opgemerkt geweest, had mijn leven er anders uitgezien. Ik had gepaste medicatie kunnen krijgen, had misschien nog deeltijds kunnen werken, minder problemen met terugbetaling van bepaalde medicamenten,…”

Door te trouwen kwam ik plotseling zonder inkomen te staan en was ik het FOD meer dan 8000 EUR verschuldigd.

“Ik ben inmiddels voor 66% arbeidsongeschikt verklaard omwille van mijn ziekte. Dat betekent dat mijn verdienvermogen met 66% gedaald is. Met andere woorden: ik kan in theorie maar een derde verdienen door te werken dan een gezond persoon. In de praktijk kon ik mijn job als PAB-assistente niet langer blijven volhouden. Daardoor opende ik recht op een inkomensvervangende tegemoetkoming van het FOD Sociale Zekerheid. “

“Intussen leef ik iets langer dan een jaar zonder inkomsten. Onze plannen om een huis te kopen zijn even opgeborgen. Ik heb dringend tandzorg en steunzolen nodig, maar dat zijn kosten die ik voor me uitschuif. Ik heb een kleine 100 EUR per maand aan medische kosten. Dat is heel moeilijk. “

Door het patriarchale systeem wordt je door je ziekte in een financiële afhankelijkheid gedwongen.

“Op het moment dat ik wilde trouwen met Becca gingen wij inlichten vragen bij de mutualiteit. Ze verzekerden ons dat de nieuwe situatie geen impact zou hebben op mijn inkomen. Een jaar na ons huwelijk bleek echter dat mijn vrouw een belastingvoordeel had gekregen. Daardoor was haar inkomen net te hoog en kon ik geen aanspraak meer maken op mijn inkomensvervangende tegemoetkoming. Plotseling kwam ik zonder een inkomen te staan en was ik het FOD meer dan 8000 EUR verschuldigd. Dit was een zware financiële opdoffer. Momenteel kom ik enkel nog in aanmerking voor een mantelzorgpremie, een lijnabonnement en een verhoogde tegemoetkoming op mijn medicatie.”

“Op deze momenten merk je dat de sociale zekerheid een patriarchaal systeem is. Het zijn vaak vrouwen die beroep moeten doen op een inkomensvervangende tegemoetkoming. Door je gezondheid zit je al in een minderwaardige positie in je huwelijk. Bovendien wordt er je nog een financiële afhankelijkheid opgedrongen. Ik kan op Becca rekenen, wij slaan er ons samen door. Maar niet elk huwelijk is zoals het mijne. Als je op een dag besluit om een punt achter je relatie te zetten, dan kan je dat doen, maar moet je maanden wachten tegen dat je uitkering weer in orde is. Bovendien loop je het risico dat je niet meer in aanmerking komt. Zo een risico neem je niet zomaar.”

“Mijn dag bestaat vaak vooral uit rusten. Mijn leven draait voor een groot stuk rond ziek zijn. Gaan eten is een bron van stress, omwille van het dieet dat ik moet volgen. Ik reis het liefste met de trein want er moet een toilet in de buurt zijn en dat heb je in een auto niet. Wanneer ik actief dingen doe, moet ik nadien tijd nemen om te recupereren. Maar intussen ben ik anders over mijn gezondheidstoestand gaan nadenken. Ik kan de schone momenten alleen maar meer appreciëren omdat er ook vaak mindere periodes zijn. Ik sta des te enthousiaster in het leven, ik geniet intenser, want morgen kan het weer slechter gaan. “